De Wijde Wereld Montessori back to top

Hoe Maria Montessori mijn leven binnensloop.
Sinds bijna twee jaar ben ik naast juf, ook moeder van twee.
Het was Maria Montessori van wie ik hoorde (al was het niet van haar persoonlijk), dat kinderen ‘gevoelige perioden’ kennen. Een enorme energie en actiedrang die, vooral tijdens de eerste levensjaren, bij ieder kind aanwezig is.
Wat is het prachtig en grenzeloos leerzaam, om de theorieën van Montessori tot leven te zien komen in de ontwikkeling van je eigen kind. Want dat is wat er momenteel dagelijks gebeurt bij mij thuis.
Ik ben getuige van een opeenvolging van gevoelige perioden. Zó gemotiveerd voor één bepaalde handeling, zonder dat ik daar ook maar iets voor hoef te doen. Is het ene aangeleerd, dan volgt alweer het andere.
Zelf uit de beker drinken, lopen zonder hulphandje, praten, praten, praten en natuurlijk fietsen.  “Fiesen Jentu, nu buiten mama?” .  De gedachte ‘dat we toch boodschappen zouden doen nu en dat dat echt niet handig is met zo’n loopfietsje’, komt op een wolkje in mijn hoofd voorbij. Maar dan denk ik: ‘Wat zou Maria hebben gedaan?’ en weet ik dat ik nú, op dit gevoelige moment, naar buiten moet met mijn kind en loopfiets.

Alsof  Maria de uitspraak Help mij het zelf doen mijn dochter heeft ingefluisterd. Keer op keer hoor ik het haar zeggen:  ‘Mama helpuh sgoenu uit, uit’ of: ‘Klimmu mama helpuh, Jentu luk nie, mama helpuh?’. En als ik dan een zetje in de goede richting heb gegeven, wordt de hulpvraag steevast beantwoord met ‘zelluf doen Jentu!’.
‘Help mij het zelf doen’; alle opvoeding is in principe zelfopvoeding, zo stelde Montessori. Wat de opvoeder moet doen, is het bieden van ordening en structuur zodat het kind zicht krijgt op de wereld. Ook daar had ze gelijk in, zo ervaar ik nu. Want ‘oooh oooh oooh’, orde en structuur, dat heeft mijn kleine spook wel nodig. Bied ik die haar, in de vorm van voorspelbaarheid en veiligheid, dan kan ik haar vervolgens vrij laten in haar drang tot leren van nieuwe vaardigheden. Je voelt hem al aankomen. Had Maria het niet over vrijheid in gebondenheid? Vrijheid binnen een vastgestelde structuur, zo stelde Montessori. Concreet betekent dat bij ons thuis over een jaartje of twee, zo stel ik me voor: bouw gerust een hut van de stoelen en de bank in de woonkamer, maar ruim het daarna wel zelf netjes op!

Werd ik van de week toch even vervelend met mijn neus op Montessori haar wijsheden gedrukt (had ze me niet kunnen waarschuwen?). Het zit zo. Mijn baby van bijna 3 maanden oud wil niet uit de fles drinken. Ook bij dagelijks oefenen, lijkt het kwartje bij haar niet te vallen. Mijn zorgen delend op het consultatiebureau, werd mij uitgelegd dat haar gevoeligheid voor het leren drinken uit de fles, voorbij is. Na een week of 12,  zo legde de verpleegkundige mij  rustig uit, verliest een baby het zuigreflex en kost het de ouders soms enorm veel moeite om de baby uit de fles te laten drinken. ‘Je moet het zo zien, ging de verpleegkundige verder, eigenlijk is de gevoelige periode voor het leren drinken uit een fles voorbij’. ‘Ja, ja, mompelde ik, dat zei Maria ook al’.  Ik kon mezelf wel voor mijn kop slaan… 

Juf Marleen